ကုိယ္ေနထုိင္တဲ့ ေနရာေလးတစ္ခုကုိ ျပန္ေရာက္တုိင္း လူတုိင္းရင္မွာ ေႏြးေထြးမႈ၊ ေအးျငိမ္းမႈ ဆိုတာေလးကုိ ခံစားမိႀကမည္လို႔ ထင္ပါသည္။ ထုိ႕ထက္ပိုျပီး အရိပ္အာ၀ါသေတြထဲမွာ မိဘရဲ႕ေမတၱာရိပ္က အေအးျမဆံုး ဆိုတာ သိျပီးျဖစ္သလို ကြ်န္ေတာ့္ အေနနဲဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ျပန္တိုင္း မိဘရဲ႕ေမတၱာရိပ္ထက္ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ အျမဲတမ္း ဦးစြာ ေႏြးေထြးမႈေတြနဲ႔ ဆီးႀကိဳတာကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ ေမြးရပ္ေျမေလး ပါပဲ။
ခရီးမ်ိဳးစံု၊ ေဒသမ်ိဳးစံုကုိ သြားေရာက္ခဲ့ဖူးေပမယ့္ ျမိဳ႕တစ္ျမိဳ႕၀င္တိုင္း၊ ျဖတ္သြားတိုင္း ကြ်န္ေတာ့္ရင္မွာ မွတ္မွတ္ရရေလး ထင္က်န္ခဲ့တာဆိုလို႔ မရွိခဲ့ပါ။ ျပန္စဥ္းစား ႀကည့္သည္။ ငါပဲ ေဒသစြဲ ႀကီးတာလားလုိ႔ေလ။ ကေလာ ေတာင္တက္ကုိ ေက်ာ္ျပီးကတည္းက ေအးခ်မ္းမႈေတြနဲ႔ စတင္တတ္တယ္ ဆိုတာ အားလံုး သတိထားမိႀက မွာပါ။ ေအးခ်မ္းမႈဆိုတာ ရွမ္းျပည္ရဲ႕အမွတ္အသားလို႕ေျပာရမည္လား။
ဒီထက္ပို၍ ထိုင္းမွုိင္းမႈ၊ ငုိက္မ်ဥ္းမႈ ေနရာမွာ လန္းဆန္းမႈေတြ [...]
Archive for the ‘ခံစားခ်က္မ်ား’ Category
ေမွ်ာ္ေနမိပါသည္
Posted in Naylinn, ခံစားခ်က္မ်ား on July 29, 2007 | 1 Comment »
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္
Posted in Admin, ခံစားခ်က္မ်ား on July 24, 2007 | 2 Comments »
“ငါတို႔တေတြရဲ့အနာဂါတ္အတြက္
အလင္းေရာင္ လာဖို႔ငါတို႔ေတြ ထိုင္ေစာင့္ၾကမွာလား..
အလင္းေရာင္ရွိရာငါတို႔ သြားၾကမွာလား..
ကိုယ့္ကိုယ္ကို လင္းလက္လာေအာင္ငါတို႔ လုပ္ၾကမွာလား..
မင္းအတြက္ မင္းႀကိဳက္ရာတစ္ခုေရြးပါ..
ငါကေတာ့သူမ်ားေတြခဏတာ အေမွာင္ေပ်ာက္လို႔အလင္းရနိဳင္ေအာင္..
ငါ့ကိုယ္ငါ ေလာင္ၿမိဳက္ရမယ္ဆိုရင္လဲ..ပိုးစံုးႀကဴးတစ္ခုသာသာ အလင္းျဖစ္ပါေစရဲ၀ံ့စြာနဲ႔ ငါ စေတးရဲတယ္..
ဒီလမ္းကိုပဲ ငါေရြးမယ္..´´
ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး။ သူမ်ားေတြ ကဗ်ာေရးတာ အားၾကလို႔ မေတာက္တေခါက္ ေရးၾကည့္တာပါ။
ကၽြန္မ ဂုဏ္ယူမိေသာ ကၽြန္မတို႔၏ၿမိဳ႕
Posted in ခံစားခ်က္မ်ား, အမွတ္တရ on July 17, 2007 | 1 Comment »
ကၽြန္မ ေတာင္ႀကီးသူ ျဖစ္ရၿခင္းကို ဂုဏ္ယူသည္။ “ဘယ္ၿမိဳ႕ကလဲ´´ လို႔ေမးရင္ “ေတာင္ႀကီးက´´ လို႔ ေျဖရသည္မွာ ကၽြန္မ အတြက္ ေက်နပ္စရာ….
ဘယ္အရာ၊ ဘယ္အခ်က္ေတြမ်ား ကၽြန္မ ဂုဏ္ယူမိေစတာလဲလို႔ ေမးစရာမလိုေအာ္ပင္ ရွင္းလင္းသည္။ ကၽြန္မတို႔ဧ၊္ၿမိဳ႕သည္ ဆိတ္ျငိမ္ေအးခ်မ္းသည္။ သာယာလွပသည္။ လတ္ဆတ္ေသာ ဟင္းသီး ဟင္းရြက္ ေပါမ်ားသည္။ သဒါၶတရား ထက္သန္ေသာ ေတာင္ႀကီးသူ၊ သား တို႔၏စိတ္ဓါတ္…
ထို႔ျပင္ မ်ားစြာ…မ်ားစြာ ရွိေသးသည္။ ကၽြန္မပို၍ ဂုဏ္ယူမိ ေစေသာ သတင္းတစ္ခုကို online ျမန္မာတိုင္း( မ္ ) အတဲြ ၁၆၊ အမွတ္ ၃၂၀ (၁၃- ၁၉၊ ၇၊ ၂၀၀၇) တြင္ ဖတ္လိုက္ရသည္။
ထို ျမန္မာတိုင္း( မ္ ) တြင္ ေရးထားသည္မွာ……..
စိန္ပန္းနီနီ၊ [...]
အနီေရာင္ အိမ္မိုးေလးေတြ
Posted in KC, ခံစားခ်က္မ်ား on July 11, 2007 | 1 Comment »
အျပာေရာင္ မိုးသားေအာက္မွာ ေတာင္တန္းေတြ ရွိတယ္ ၊ေတာင္တန္းေတြထက္က ေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္ေတာ႔
အနီေရာင္ အိမ္မိုးေလးေတြက ေအာက္ဘက္မွာ . . . . . .
အနီေရာင္ အိမ္မိုးေလးေတြ ေအာက္မွာကေလးငယ္ေတြရဲ႕ ကဗ်ာရြတ္သံေတြ ရွိတယ္၊
အနီေရာင္ အိမ္မိုးေလးေတြ ေအာက္မွာကြဲအက္ေနတဲ႔ ႏွလံုးသားတစ္ခ်ိဳ႕ ရွိတယ္၊
အနီေရာင္ အိမ္မိုးေလးေတြ ေအာက္မွာမနက္ျဖန္အတြက္ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြ ရွိတယ္၊
အနီေရာင္ အိမ္မိုးေလးေတြ ေအာက္မွာႀကိဳးျပတ္ေနတဲ႔ ဂစ္တာေတြ နဲ႔အသံတိတ္ေနတဲ႔ စႏၵယား အနည္းအက်ဥ္း ရွိတယ္၊
အနီေရာင္ အိမ္မိုးေလးေတြ ေအာက္မွာေဝးကြာျခင္းအတြက္ အလြမ္းေတြ ရွိတယ္၊
အနီေရာင္ အိမ္မိုးေလးေတြ ေအာက္မွာအေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ေရာက္လာတဲ႔ ဧည့္သည္ေတြ ရွိတယ္၊
အနီေရာင္ အိမ္မိုးေလးေတြ ေအာက္မွာေမြးဖြားျခင္း နဲ႔ ေသဆံုးျခင္းေတြ ရွိတယ္၊
အနီေရာင္ အိမ္မိုးေလးေတြ ေအာက္မွာခ်စ္ျခင္းေမတၱာ နဲ႔ ၾကင္နာမႈေတြ ရွိတယ္၊
ၾကယ္ေတြစံုတဲ႔ညအနီေရာင္ အိမ္မိုးေလးေတြ ေအာက္မွာအိပ္မက္လွလွေတြ ရွိပါေစ [...]
တစ္ခ်ိန္ကခ်ယ္ရီၿမိဳ႕
Posted in Lwin Moe, ခံစားခ်က္မ်ား on July 10, 2007 | Leave a Comment »
ဒီဇင္ဘာလ နံနက္ခင္ တစ္ခုမွာ ႏွင္းျမဴေတြက တစ္ေတာင္လံုးကို ဖံုးလႊမ္းထားပါတယ္ ။ အဲဒီလို အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ ႔ ရွိ ေတာင္တန္းမ်ားမွာ ပန္းႏုေရာင္ ခ်ယ္ရီပန္းမ်ား က တစ္ေတာင္လံုးကို အလွဆင္လွ်က္ရွိပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က ကၽြန္ေတာ္က ကေလးအရြယ္ ပဲရွိေသး ေတာ့ သဘာ၀ရဲ ႔အလွကို သိပ္ မခံစားတတ္ ေသးဘူးေပါ့ဗ်ာ။ အခုေတာ့ တစ္ေတာင္ လံုးဖံုးလႊမ္းေနတဲ့ ခ်ယ္ရီပန္းေတြရဲ ႔အလွဟာ ဟို ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္ တုန္းကလို မရွိေတာ့ဘူးဗ်ာ။ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ ႔ ရဲ ႔ရာသီဥတုက ဟုိအရင္ အခ်ိန္ကထက္ ပူလာေတာ့ ခ်ယ္ရီေတြလည္း တစ္ေတာင္လံုး မပြင့္ ေတာ့ဘူးဗ်ာ ။ နည္းနည္းပဲပြင့္ေတာ့တယ္ ။ ဒါေပမဲ့က်န္ေတာ့ က်န္ေသးတာေပါ့။ ဟုိအရင္က ဆိုရင္ေတာ့ [...]
ဖက္ထုပ္ေၾကာ္
Posted in Desert Moon, ခံစားခ်က္မ်ား on July 6, 2007 | 4 Comments »
အိမ္ၿပန္ၿဖစ္တဲ့ တေန့က်ရင္ အိမ္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း အေဖ နဲ႔ အေမကုိ ေၿပးဖက္…ပစၥည္းေတြ ပစ္ခ်ၿပီး အရင္ဆံုးလုပ္မယ့္ အလုပ္က ဖက္ထုပ္ေၾကာ္ဆုိင္ကုိ ေၿပးၿပီး ပြဲၾကီးတပြဲ နဲ႔ ၿမီးရွည္ မွာမယ္…((အစားပုတ္လုိက္တာလို့ မေၿပာၾကပါနဲ႔ မစားရတာၾကာၿပီမုိ႔လုိ႔ပါ))…ေရေႏြးၾကမ္းခြက္ေဆး ေရေႏြးေလး ငွဲ့ၿပီး ဟုိေငးဒီေငး ေအးေဆးထုိင္ေစာင့္မယ္…အဲ… ထုိင္ခံု မရရင္ေတာ့ သူမ်ားအထကုိ ေစာင့္ၿပီး လုရမွာပဲ…ၿပီးရင္ေတာ့ ဖက္ထုပ္ေၾကာ္ေလးစားလိုက္ လာစားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ဆံုရင္ ၿပံဳးၿပလုိက္ေပါ့…
ဒီဆုိင္ေလးမွာ အေဖ အေမ လက္ကုိ ဆြဲၿပီးေတာက္ေတာက္ေတာက္ေတာက္နဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္တတ္တဲ့ အရြယ္ကတည္းကခ်စ္တဲ့ ေမာင္ႏွမေတြနဲ႔ တမိသားစုလံုး အတူစားခဲ့တယ္…သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အၿပင္ထြက္လည္ တတ္လာေတာ့လည္း ေက်ာင္းစိမ္းေလးေတြနဲ႔ သြားစားၿဖစ္ၾကတယ္…ခ်စ္သူ ရလာတဲ့အခ်ိန္က်ေတာ့လဲ အတူဆံုတုိင္း အရင္ဆံုးသြားၿဖစ္တာ အဲဒီဆုိင္ေလးပဲ…အခ်ိန္နဲ႔အမွ် ဖက္ထုပ္ေၾကာ္ဆုိင္ေလးရဲ့ အဆင္အၿပင္ေတြေၿပာင္းလဲေကာင္း ေၿပာင္းလဲသြားလိမ့္မယ္…ဒီထဲမွာ ေတြ႕ၾက ဆံုၾက ခ်စ္ၾက [...]
ေနာင္တႏွင့္အတူ
Posted in Naylinn, ခံစားခ်က္မ်ား on July 4, 2007 | Leave a Comment »
ငယ္ငယ္က အေဖ အရက္ေသာက္လွ်င္ ကြ်န္ေတာ္မႀကိဳက္ပါ။ အဘယ္ေႀကာင့္ဆိုေသာ္ အေဖက အရက္ကေလး ၀င္သြားလွ်င္ ေလသံအရမ္း ေပ်ာ့သြားသည္။ ညေနပိုင္းဆိုလွ်င္ အေဖ စပင့္ျပီ။ကြ်န္ေတာ့္ေမေမမွာ ဆရာမျဖစ္၍ အေမ့ကုိခ်စ္ေသာ ေဖေဖသည္ ညေနပိုင္း ခ်က္ျပဳတ္ေရး တာ၀န္ကုိ ယူေပးကာ အေမ့ကုိ သူ႕ရဲ႔ အခ်စ္ကုိ ျပသေလသည္။ အဲဒီမွာကြ်န္ေတာ္ႏွင့္ စေတြ႕သည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕မွာ ညီအစ္ကုိ သံုးေယာက္ ျဖစ္ေသာေႀကာင့္ အိမ္မွုကိစၥမ်ားကုိ ခြဲေ၀တာ၀န္ယူရသည္။ ပံုမွန္ဆိုလွ်င္ ကြ်န္ေတာ္က အိမ္သန္႔ရွင္းေရး တာ၀န္ျဖစ္ေသာ္လည္း အခါအားေလွ်ာ္စြာ ခ်က္ျပဳတ္ေရးပါ ကူရသည္။ ထိုအခါ အေဖႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္ ကေတာက္ကဆ ျဖစ္သည္။ ခ်က္ေရးျပဳတ္ေရးကုိ တာ၀န္ယူသည္ ဆိုေသာ္လည္း အေဖလုပ္ေဆာင္သည္မွာ ဟိုဟာလုပ္၊ ဒီဟာလုပ္၊ ဟိုဟာေလးထည့္လုိက္၊ ဒီဟာေလးထည့္လိုက္ျဖင့္ ေလသံ ေပ်ာ့ေလးျဖင့္ ခိုင္းျခင္းသာျဖစ္သည္။ [...]
ငါ = လူသား
Posted in Desert Moon, ခံစားခ်က္မ်ား on July 2, 2007 | Leave a Comment »
အရင္လုိ ၿဖဴစင္ရုိးသားတဲ့ အၿပံဳးသန့္သန့္ေလးေတြ ပိုင္ဆုိင္တဲ့လူငယ္ေလးတေယာက္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး…
ေနညိဳခ်ိန္ေတြမွာ အေ၀းက ေတာင္ၿပာတန္းေတြကုိ
တရွိဳက္မက္္မက္ ေမွ်ာ္ေငးခြင့္ရတဲ့ လူငယ္ေလးတေယာက္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး…
ရည္မွန္းခ်က္ေတြ တေလွၾကီးနဲ့ အိပ္မက္ေက်ာပိုးအိတ္ကုိ လြယ္ၿပီး
ခရီးထြက္ဖုိ့ ၿပင္ဆင္ေနတဲ့ လူငယ္ေလးတေယာက္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး…
ငါပုိင္ဆုိင္တဲ့ လက္ႏွစ္ဖက္နဲ့ အရာရာကုိ ထုဆစ္ႏုိင္မယ္လုိ့ ယံုၾကည္ခဲ့တဲ့ လူငယ္ေလးတေယာက္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး…
အခ်ိန္ဆုိတဲ့ ေရစီးေၾကာင္းထဲ မသိလုိက္မသိဘာသာ စီးေမ်ာေနရင္း အရာရာဟာ ေၿပာင္းလဲသြားခဲ့ၿပီ…
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ရုိက္ခ်ိဳးခံလုိက္ရတဲ့ လူသားတေယာက္…
ေရွ့ဆက္ ပ်ံသန္းဖုိ့ အေတာင္ပံတစံု အားေလ်ာ့လာတဲ့ လူသားတေယာက္…
ရင့္က်က္ၿခင္းကုိ ပိုင္ဆုိင္ဖို့ ခါးသက္တဲ့ ခံစားခ်က္မ်ိဳးစံုကုိ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ရမယ္ဆုိတာ နားလည္စၿပဳလာတဲ့ လူသားတေယာက္…
တခါလဲက်ရင္ တခါၿပန္ထူမႏုိင္ဖုိ့ ေသြးပ်က္စၿပဳလာတဲ့လူသားတေယာက္…
နာက်င္ၿခင္းေတြရဲ့ အဆံုးစြန္မွာ အသက္ရွဴေနလို့သာ လူနဲ့တူေတာ့တဲ့ စက္ရုပ္တေကာင္…
ဒီလုိ အသြင္ေၿပာင္း စက္ရုပ္တေကာင္မွာ ေနာက္ဆံုးက်န္ရစ္တာက…
အေမ့ကုိ ခ်စ္တဲ့စိတ္ရယ္…
အေ၀းတေနရာက [...]
ယခု ႏွင္႔ မေန႔မ်ား . . .
Posted in KC, ခံစားခ်က္မ်ား on June 29, 2007 | 2 Comments »
တစ္ေန႔လံုးေနသာေနတာ ညေန(၃)နာရီေလာက္ေရာက္ေတာ႔ မိုးကသည္းသည္းမည္းမည္းရြာခ်လာတယ္။ အခုကဇြန္လဆိုေတာ႔ ဒီလိုပါပဲ။ မိုးသည္းထဲမွာ ေလွ်ာက္သြားေနရင္း ငယ္ငယ္တုန္းကမူလတန္းေက်ာင္းသားဘ၀ကို သတိရေနမိတယ္။ မိုးကလည္းအရင္ကတည္းက ဒီလိုပဲ။ တစ္ေန႔လံုးေနသာေနရင္ေတာင္မွ ညေနေက်ာင္းေခါင္းေလာင္းထိုးလိုက္တာနဲ႕ မိုးေတြကရြာက်လာတာ။ေက်ာင္းဆင္းခါနီးေလ မိုးကအံု႔ေလပဲ။ ဒါေပမယ္႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြအားလံုးကေတာ႔ ေပ်ာ္ေနၾကပါတယ္။ ေက်ာင္းဆင္းလို႔မိုးရြာရင္ မိုးေရထဲမွာ ေဆာ႔ကစားရင္းနဲ႔ အိမ္ျပန္ရတာ အရမ္းေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတာေပါ႔။ တစ္ခ်ိဳ႕ခပ္ကဲကဲ သူငယ္ခ်င္းေတြဆိုရင္ “ မိုးႀကီးႀကီးရြာပါေစ . . . ” လို႔ဆိုၿပီးေတာ႔ကို ေအာ္ေနၾကတာ။ မွတ္မွတ္ရရပါပဲ။ အဲဒီတုန္းက ကၽြန္ေတာ္က တတိယတန္းေလ။ေက်ာင္းဆင္းရင္ က်ဴရွင္ကိုတန္းသြားရတာ။ က်ဴရွင္က ကန္ေရွ႕ရပ္ကြက္မွာ။ အဲဒီမွာက မိုးရြာရင္လမ္းေတြကေရလွ်ံတာ အၿမဲပဲ။ ဒါမ်ိဳးေန႔ေတြဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔က အရမ္းေပ်ာ္တာ။စာလည္းမသင္ရေတာ႔ဘူး၊ ေရေတြထဲမွာလည္း ေျပးလိုက္လႊားလိုက္နဲ႔ဆိုေတာ႔ . . . . . . . [...]
သတိရမိသည္
Posted in Naylinn, ခံစားခ်က္မ်ား, အေတြ႕အၾကံဳ on June 25, 2007 | 3 Comments »
အျမင့္မွာေနလုိ႕ပါ
ေတာင္ႀကီးသား ရွမ္းေလးကုိ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက ၀ိုင္းစႀကသည္။
မင္းကဘုရားစူးရွမ္းပဲ။အသားက မည္းလိုက္တာလြန္ေရာ။မင္းက ကုိယ့္ကိုကုိယ္
ရွမ္းလို႕ေျပာလို႕သာယံုရတယ္ဟု ေျပာေလသည္။ ထိုအခါ
ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ွဇာတ္လိုက္ေက်ာ္က အားက်မခံျပန္ေျပာလိုက္တာက
မဲမွာေပါ့ကြ၊ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွွာျပင္အထက္ (၄၇၁၂)ေပမွာေနတာေလကြာ၊
ေနနဲ႕ပိုနီးတယ္တဲ့ေလ။
ရုိးသားေဖာ္ေရြ တို႕ရွမး္ေျမ
ေတာင္ႀကီးသား တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ကုိယ့္ေမြးရပ္ေျမ ေတာင္ႀကီးနဲ႕ ပါတ္သတ္တဲ့ အမွတ္တရေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ ဘာေတြလဲေျပာဆိုရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ခက္ပါသည္။ထုိ႕ထက္ပို၍ စာရြက္ေပၚေရးခ်ဆိုလွ်င္ ပိုဆိုုးသည္။ႀကိဳးစားျပီးေရးမယ္လို႕ ဆံုးျဖတ္ေတာ့ ကိုယ့္ရပ္ရြာရဲ႕ ခ်စ္ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ ဓေလ့စရုိက္ေလးကုိ ေရးဖို႕ဆံုးျဖတ္မိပါတယ္။
ေတာင္ႀကီးသား ျဖစ္ရတာကုိ ဂုဏ္ယူသည္။ ဘာေႀကာင့္လဲလို႕ ေမးျပန္ရင္လည္း ေျဖရခက္ျပန္သည္။ ေတာင္ေပၚသူ၊ေတာင္ေပၚသားေတြက ရုိးသားႀကတယ္လို႕ ႀကားတာႏွင့္ပင္ ပီတိ ျဖစ္ရသည္။ အားလုံးလက္ခံထားသည္မွာ ေတာင္ေပၚသူ၊ေတာင္ေပၚသားေတြက ရုိးသားေဖၚေရြသည္ေလ။
အေႀကာင္းမဲ့ေတာ့ဒီစကားက ေပၚလာတာ မျဖစ္ႏုိင္ပါ။မွတ္မွတ္ရရ ကြၽန္ေတာ္ အလုပ္ကိစၥႏွင့္ မႏၲေလးကို သြားရသည္။အျပန္္ ကြၽန္ေတာ္ ကားႀကီးကြင္းကုိေရာက္ေတာ့ မႏၲေလး-ေတာင္ႀကီး တိုက္ရုိက္လက္မွတ္မ်ားက ကုန္ေန၍ မႏၲေလး-မိထၴီလာ၊မိထၴီလာ-ေတာင္ႀကီး ႏွစ္ဆင့္စီးျဖစ္သည္။ကားေတြကလည္းအခ်ိန္ႏွင့္ထြက္ရ၍ လူျပည့္ရန္အလုအယက္ ေခၚႀကသည္။ထုိအခ်ိန္က မႏၱေလး-မိထၴီလာ [...]
