ဒုိးလံုး ဒုိးလံုး ဒုိးလံုး…ဒီေန႔အထိ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႔ရဲ့ ဘယ္ရွိဳးမွာမဆုိ ဘယ္သူပဲဆုိဆုိအခုခ်ိန္အထိ ၾကားေနရဆဲ ပရိသတ္ေတြရဲ့အသံ…အားလံုးအားလံုး သူ႔ကုိခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးစြာနဲ႔ မေမ့ႏုိင္ၾကေသးဘူး…အလြမ္းမေျပႏုိင္ၾကေသးဘူး…
သူ႔သီခ်င္းေတြကုိ နားေထာင္ရင္း သူနဲ႔ အမွတ္တရတခ်ိဳ႔ကုိ ျပန္သတိရမိတယ္…ပထမဆံုး သူအေခြစထြက္ေတာ့ (၁၉၉၇ ထင္တယ္)အေခြကာဗာကုိ ၾကည့္ၿပီး ဘယ္လုိႀကီးပါလိမ့္လုိ႔ ေတြးမိတယ္…ျမင္ေနၾက ကာဗာေတြလိုမွ မဟုတ္ပဲ…မိန္းမႀကီးတေယာက္ ေခြေခါက္ၿပီး ကေနလိုက္တာ…အရိုးထိေအာင္ရူး ဆုိတဲ့ album title နဲ႔ေတာ့ အံကုိက္ပါပဲ…စစခ်င္း နားေထာင္ေတာ့ စာသားေတြကလဲ အဆန္းေတြ…လက္မခံႏုိင္ဘူး…ဒါေပမယ့္ထပ္ၿပီးနားေထာင္ခ်င္လာေအာင္ေတာ့ ဆြဲေဆာင္ထားေသးတယ္…အဲလိုနဲ႔ နားထဲ မ၀င့္တ၀င္အခ်ိန္မွာဒီဇင္ဘာ ခရစ္စမတ္ပြဲဆုိၿပီး တုိင္းရင္းသားေပါင္းစံု church မွာunplugged show လုပ္တယ္…၁၀တန္းဆုိေတာ့ စာေတြက်က္ရတာ ေမာတယ္စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္လုိ႔ အေၾကာင္းျပၿပီး သြားၾကည့္တာေပါ့ဆုိတဲ့လူေတြလဲ ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္…ဒုိးလံုးကေတာ့ ေနာက္ဆံုးေပါ့…သူလဲတက္လာေရာ ဟာ…ဆုိၿပီး ေၾကာင္ေငးသြားမိတယ္…ဘ၀မွာ တခါမွ မျမင္ဖူးတဲ့ live performance ကုိ [...]
Archive for the ‘Desert Moon’ Category
ဒုိးလံုး
Posted in Desert Moon, အမွတ္တရ on July 23, 2007 | Leave a Comment »
ေတာင္ၾကီး ကြန္ပ်ဴတာ တကၠသုိလ္
Posted in Desert Moon, အမွတ္တရ on July 12, 2007 | 7 Comments »
ကြန္ၿပဴတာ တကၠသိုလ္ entrance ေအာင္ေတာ့ စိတ္ကူးထဲ ရန္ကုန္မွာ တက္ရမယ္ေပါ့…အထင္နဲ့ အၿမင္ တလြဲစီပါပဲ…ေတာင္ၾကီးမွာ ပထမဆံုး စဖြင့္မယ့္ ကြန္ပ်ဴတာေကာလိပ္မွာ တက္ရမယ္တဲ့…ဘယ္မွာလဲ ဆုိေတာ့ ေလးမိုင္အေက်ာ္ေလးမွာ…ေက်ာင္းသားအားလံုးေပါင္း ၁၅ေယာက္နီးပါးပဲ ရွိတယ္…ေက်ာင္းသြားရင္ မနက္ေစာေစာ ၿမိဳ့မေစ်းနားမွာ ေက်ာင္းကားလာေစာင့္တယ္…ဟုိပံုးဘက္ကုိ ဆြဲတဲ့ လုိင္းကားေတြ အလွည့္က်လာရတာ…အစကေတာ့ ဘယ္သူမွ မေပ်ာ္ပါဘူး…မွန္းထားတဲ့ တကၠသိုလ္ဆုိတာ ဒီလုိမွ မဟုတ္ပဲ…ေနာက္က်ေတာ့လဲ အဲဒီလူ ၁၅ေယာက္ေလာက္ဟာတကယ့္ေမာင္ႏွမေတြလုိကုိ ၿဖစ္သြားၾကတယ္…ရန္လဲ မၿဖစ္ၾကဘူး…မနာလုိတာေတြ လံုး၀မရွိဘူး…ၿပိဳင္တာဆုိင္တာလဲ မရွိခဲ့ဘူး…ေက်ာင္းမ်ားေရာက္ရင္ ကေလးေတြကုိ မူၾကိဳပို့လိုက္တဲ့အတုိင္းပဲ…ပင္ေပါင္ရုိက္တယ္…စြန္လႊတ္တယ္…အမလုိက္တမ္းကစားတယ္…ဂစ္တာတီး သီခ်င္းေတြ ဆုိၾကတယ္…တူတူပုန္းတမ္း ကစားၾကတယ္…ဆရာမေတြ အိမ္မွာ ဖ်ာေလးေတြ ခင္းၿပီး ထမင္းသြားစားၾကတယ္…ေတာထဲေလွ်ာက္သြားၾကတယ္…
ရယ္စရာ တခုေၿပာရဦးမယ္…ေက်ာင္းက ပထမဆံုးဖြင့္တာဆုိေတာ့ ဘာမွကုိ မရွိဘူးေလ…အင္တာနက္ဆုိတာ ေ၀းေပါ့…အင္တာနက္ကုိ ေက်ာင္းမွာ အိမ္သာနက္ အိမ္သာနက္နဲ့ေနာက္ၿပီး ေခၚၾကတယ္…ေနာက္က်ေတာ့ လူေတြမ်ားလာေတာ့မယ္ဆုိၿပီး အိမ္သာ ႏွစ္လံုး [...]
ဖက္ထုပ္ေၾကာ္
Posted in Desert Moon, ခံစားခ်က္မ်ား on July 6, 2007 | 4 Comments »
အိမ္ၿပန္ၿဖစ္တဲ့ တေန့က်ရင္ အိမ္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း အေဖ နဲ႔ အေမကုိ ေၿပးဖက္…ပစၥည္းေတြ ပစ္ခ်ၿပီး အရင္ဆံုးလုပ္မယ့္ အလုပ္က ဖက္ထုပ္ေၾကာ္ဆုိင္ကုိ ေၿပးၿပီး ပြဲၾကီးတပြဲ နဲ႔ ၿမီးရွည္ မွာမယ္…((အစားပုတ္လုိက္တာလို့ မေၿပာၾကပါနဲ႔ မစားရတာၾကာၿပီမုိ႔လုိ႔ပါ))…ေရေႏြးၾကမ္းခြက္ေဆး ေရေႏြးေလး ငွဲ့ၿပီး ဟုိေငးဒီေငး ေအးေဆးထုိင္ေစာင့္မယ္…အဲ… ထုိင္ခံု မရရင္ေတာ့ သူမ်ားအထကုိ ေစာင့္ၿပီး လုရမွာပဲ…ၿပီးရင္ေတာ့ ဖက္ထုပ္ေၾကာ္ေလးစားလိုက္ လာစားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ဆံုရင္ ၿပံဳးၿပလုိက္ေပါ့…
ဒီဆုိင္ေလးမွာ အေဖ အေမ လက္ကုိ ဆြဲၿပီးေတာက္ေတာက္ေတာက္ေတာက္နဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္တတ္တဲ့ အရြယ္ကတည္းကခ်စ္တဲ့ ေမာင္ႏွမေတြနဲ႔ တမိသားစုလံုး အတူစားခဲ့တယ္…သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အၿပင္ထြက္လည္ တတ္လာေတာ့လည္း ေက်ာင္းစိမ္းေလးေတြနဲ႔ သြားစားၿဖစ္ၾကတယ္…ခ်စ္သူ ရလာတဲ့အခ်ိန္က်ေတာ့လဲ အတူဆံုတုိင္း အရင္ဆံုးသြားၿဖစ္တာ အဲဒီဆုိင္ေလးပဲ…အခ်ိန္နဲ႔အမွ် ဖက္ထုပ္ေၾကာ္ဆုိင္ေလးရဲ့ အဆင္အၿပင္ေတြေၿပာင္းလဲေကာင္း ေၿပာင္းလဲသြားလိမ့္မယ္…ဒီထဲမွာ ေတြ႕ၾက ဆံုၾက ခ်စ္ၾက [...]
ငါ = လူသား
Posted in Desert Moon, ခံစားခ်က္မ်ား on July 2, 2007 | Leave a Comment »
အရင္လုိ ၿဖဴစင္ရုိးသားတဲ့ အၿပံဳးသန့္သန့္ေလးေတြ ပိုင္ဆုိင္တဲ့လူငယ္ေလးတေယာက္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး…
ေနညိဳခ်ိန္ေတြမွာ အေ၀းက ေတာင္ၿပာတန္းေတြကုိ
တရွိဳက္မက္္မက္ ေမွ်ာ္ေငးခြင့္ရတဲ့ လူငယ္ေလးတေယာက္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး…
ရည္မွန္းခ်က္ေတြ တေလွၾကီးနဲ့ အိပ္မက္ေက်ာပိုးအိတ္ကုိ လြယ္ၿပီး
ခရီးထြက္ဖုိ့ ၿပင္ဆင္ေနတဲ့ လူငယ္ေလးတေယာက္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး…
ငါပုိင္ဆုိင္တဲ့ လက္ႏွစ္ဖက္နဲ့ အရာရာကုိ ထုဆစ္ႏုိင္မယ္လုိ့ ယံုၾကည္ခဲ့တဲ့ လူငယ္ေလးတေယာက္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး…
အခ်ိန္ဆုိတဲ့ ေရစီးေၾကာင္းထဲ မသိလုိက္မသိဘာသာ စီးေမ်ာေနရင္း အရာရာဟာ ေၿပာင္းလဲသြားခဲ့ၿပီ…
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ရုိက္ခ်ိဳးခံလုိက္ရတဲ့ လူသားတေယာက္…
ေရွ့ဆက္ ပ်ံသန္းဖုိ့ အေတာင္ပံတစံု အားေလ်ာ့လာတဲ့ လူသားတေယာက္…
ရင့္က်က္ၿခင္းကုိ ပိုင္ဆုိင္ဖို့ ခါးသက္တဲ့ ခံစားခ်က္မ်ိဳးစံုကုိ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ရမယ္ဆုိတာ နားလည္စၿပဳလာတဲ့ လူသားတေယာက္…
တခါလဲက်ရင္ တခါၿပန္ထူမႏုိင္ဖုိ့ ေသြးပ်က္စၿပဳလာတဲ့လူသားတေယာက္…
နာက်င္ၿခင္းေတြရဲ့ အဆံုးစြန္မွာ အသက္ရွဴေနလို့သာ လူနဲ့တူေတာ့တဲ့ စက္ရုပ္တေကာင္…
ဒီလုိ အသြင္ေၿပာင္း စက္ရုပ္တေကာင္မွာ ေနာက္ဆံုးက်န္ရစ္တာက…
အေမ့ကုိ ခ်စ္တဲ့စိတ္ရယ္…
အေ၀းတေနရာက [...]
